با این 5 حرکت استایلتو وینتیجی کن! | چطور استایل وینتیج داشته باشیم؟
استایل وینتیج فقط این نیست که از کمد مادربزرگت یک کت قدیمی پیدا کنی، بپوشیش و تمام! 😄 وینتیج بیشتر از اینکه به «قدیمی بودن» لباس ها مربوط باشد، به حس و حال، فرم، رنگ، جزئیات و داستانی که استایل تو منتقل میکند مربوط است.
اتفاقا یکی از جذاب ترین شکل های استفاده از استایل وینتیج این است که قرار نیست از سر تا پا شبیه آدمی باشی که از یک عکس قدیمی بیرون آمده! میتوانی چند المان وینتیج را با لباس های کاملا امروزی ترکیب کنی و به یک استایل شخصی و متفاوت برسی. اما چطور؟
در این مقاله سراغ 5 حرکت ساده برای وینتیجی کردن استایل میرویم و بعد هم به سوال مهمی میرسیم:
آیا استایل وینتیج را باید کاملا قدیمی نگه داشت یا بهتر است با المان های مدرن ترکیبش کرد؟

قبل از اینکه سراغ کمد لباس برویم، یک تفاوت مهم را بدانیم.
وقتی میگوییم Vintage، معمولا منظورمان چیزهایی است که متعلق به دوره های گذشته هستند یا از استایل های آن دوره ها الهام گرفته اند. در مد، لباس های قدیمی واقعی، پارچه های با ظاهر کلاسیک، فرم های خاص دهه های گذشته و اکسسوری های قدیمی میتوانند در این دسته قرار بگیرند.
اما چیزی که امروز در استایل روزمره با عنوان «وینتیج» میبینیم، لزوما یک بازسازی دقیق از دهه 50، 60 یا 70 نیست. گاهی فقط یک پیراهن با یقه خاص، یک عینک قدیمی، یک کیف چرمی یا حتی ترکیب رنگ مناسب میتواند حال و هوای وینتیج ایجاد کند. یعنی:
لازم نیست تمام استایلت قدیمی باشد؛ کافی است ردپایی از گذشته در آن دیده شود. و دقیقا همین موضوع ما را به حرکت اول میرساند.
اگر بخواهی بدون خرید کلی لباس جدید، استایلت را وینتیجی تر کنی، رنگ ها یکی از ساده ترین نقاط شروع هستند. رنگ هایی مثل:
خیلی راحت میتوانند حس کلاسیک و قدیمی تری به یک استایل بدهند. مثلا تصور کن یک شلوار جین آبی معمولی پوشیده ای. حالا به جای یک تیشرت کاملا مدرن، یک پیراهن کرم یا قهوه ای روشن با فرم کلاسیک انتخاب کن. همان شلوار جین ناگهان حس متفاوتی پیدا میکند. نکته جالب اینجاست که لزومی ندارد تمام لباس ها وینتیج باشند. گاهی فقط یک یا دو رنگ درست، بیشتر از پنج تکه لباس قدیمی میتوانند فضای استایل را تغییر دهند.
اگر هنوز مطمئن نیستی از کجا شروع کنی، اول سراغ رنگ برو، نه لباس عجیب و غریب.
این شاید مهم ترین حرکت باشد. لازم نیست تمام لباس هایت وینتیج باشند. فقط یک آیتم پیدا کن که نقش اصلی را بازی کند.
مثلا:
یک کت قدیمی
یک کیف چرمی کلاسیک
یک عینک آفتابی با فریم قدیمی
یک ساعت با ظاهر کلاسیک
یک شال یا روسری با طرح قدیمی
یک پیراهن با فرم دهه های گذشته
یک کفش با طراحی کلاسیک
فرض کن یک شلوار ساده، تیشرت ساده و کتانی امروزی پوشیده ای. یک کیف چرمی با ظاهر قدیمی به این ترکیب اضافه کن. همین یک عنصر میتواند کل استایل را از یک لباس روزمره به چیزی با حال و هوای وینتیج تبدیل کند. این تکنیک یک مزیت بزرگ هم دارد:
استایلت شبیه لباس مبدل نمیشود. چون هنوز بخش زیادی از ظاهر تو امروزی است و فقط یک عنصر، شخصیت متفاوتی به آن داده.
اگر لباس های وینتیج را دوست داری اما نمیخواهی هزینه زیادی برای تغییر کمدت بکنی، اکسسوری ها دوست تو هستند! 😄
یک جفت عینک، ساعت، کمربند، کیف، گردنبند، سنجاق سینه یا حتی یک دستمال گردن میتواند فضای استایل را تغییر دهد. گاهی حتی یک اکسسوری کوچک میتواند از خود لباس هم بیشتر دیده شود. مثلا یک استایل کاملا ساده با:
پیراهن سفید + شلوار پارچه ای + کفش ساده را در نظر بگیر. حالا یک ساعت کلاسیک، عینک با فریم قدیمی و یک کیف چرمی به آن اضافه کن. هنوز لباس ها ساده اند، اما حال و هوای کلی کاملا عوض شده.
این همان جادوی جزئیات است.
وینتیج فقط در مدل لباس خلاصه نمیشود. طرح، بافت و جنس پارچه هم میتوانند حس قدیمی ایجاد کنند. مثلا طرح هایی مثل:
میتوانند به راحتی یک آیتم را از ظاهر کاملا مدرن فاصله دهند. از طرف دیگر، جنس هایی مثل چرم، جین، بافت، کتان یا پارچه هایی با ظاهر طبیعی هم میتوانند به ایجاد این حس کمک کنند. اما یک نکته مهم وجود دارد:
اگر یک کت چهارخانه پوشیده ای، شاید بهتر باشد باقی استایل ساده تر باشد. اگر یک پیراهن طرح دار انتخاب کرده ای، شاید لازم نباشد کیف، کفش، شلوار و اکسسوری ها همگی جلب توجه کنند. استایل وینتیج وقتی جذاب میشود که بین عناصرش کمی فضای تنفس وجود داشته باشد.
این قسمت شاید از همه مهم تر باشد. استایل وینتیج صرفا کپی کردن لباس های آدم های دهه های گذشته نیست. چیزی که یک استایل را جذاب میکند، برداشت شخصی تو از آن است. مثلا ممکن است عاشق حال و هوای دهه 70 باشی، اما نخواهی دقیقا مثل آدم های آن دوره لباس بپوشی. پس چه کار میکنی؟
از رنگ ها، عینک ها، فرم ها یا طرح های آن دوره الهام میگیری و آنها را با سلیقه خودت ترکیب میکنی. اینجاست که استایل تو از «وینتیج» به استایل شخصی تبدیل میشود و این همان چیزی است که ارزش دنبال کردن دارد.

اینجا به یکی از جذاب ترین بحث های استایل وینتیج میرسیم. آیا باید یک استایل کاملا وینتیج بسازیم؟ یا بهتر است لباس های وینتیج را با المان های مدرن ترکیب کنیم؟ جواب این سوال برای همه یکی نیست، اما اگر هدفت استفاده روزمره از استایل وینتیج باشد، ترکیب این دو دنیا میتواند انتخاب بسیار جالبی باشد.مثلا:
کت میتواند حس گذشته را بیاورد و تیشرت باعث شود استایل بیش از حد رسمی یا قدیمی نشود.
اینجا شلوار نقش عنصر مدرن را بازی میکند و پیراهن شخصیت اصلی را به استایل میدهد.
یکی از کم ریسک ترین روش ها برای شروع است.
حتی میتوانی برعکس عمل کنی و یک لباس کاملا کلاسیک را با کفش یا اکسسوری مدرن متعادل کنی.

چون نتیجه فقط «قدیمی» نیست. یک استایل کاملا وینتیج ممکن است شبیه بازسازی دقیق یک دوره تاریخی به نظر برسد. برای کسی که دقیقا عاشق آن سبک است، این موضوع میتواند فوق العاده باشد؛ اما برای استفاده روزمره، ترکیب چند عنصر مدرن و قدیمی انعطاف بیشتری دارد. از طرف دیگر، وقتی عناصر قدیمی و مدرن کنار هم قرار میگیرند، تضاد ایجاد میشود و تضاد در استایل میتواند بسیار جذاب باشد.
یک ساعت کلاسیک کنار یک لباس مدرن.
یک کیف قدیمی کنار کتانی.
یک عینک با فرم دهه 70 کنار لباس های امروزی.
یک طرح گرافیکی قدیمی روی یک آیتم کاملا مدرن.
این تضاد باعث میشود استایل تو شخصیت داشته باشد.

یکی از رایج ترین اشتباه ها این است که وقتی کسی به استایل وینتیج علاقه مند میشود، میخواهد همه چیز را یکجا تغییر دهد. کت وینتیج + شلوار وینتیج + کفش وینتیج + عینک وینتیج + کیف وینتیج + اکسسوری وینتیج... نتیجه ممکن است بیشتر شبیه یک تم کامل باشد تا استایل شخصی. اینجا همان جمله معروف به درد میخورد:
Less is more.
گاهی یک عنصر درست، بیشتر از پنج عنصر اضافی اثر دارد. به جای اینکه از خودت بپرسی چطور کاملا وینتیج به نظر برسم؟ بهتر است بپرسی چطور کمی از گذشته را وارد استایل امروزم کنم؟
این تغییر سوال، همه چیز را عوض میکند.
نه! اتفاقا زیبایی استایل وینتیج این است که میتواند از لباس فراتر برود. میتوانی همین حس را در:
اتاق، میز کار، لپتاپ، دفتر، کیف، قاب گوشی و حتی وسایل روزمره هم ایجاد کنی. طرح های تبلیغاتی قدیمی، پوسترهای کلاسیک، خودروهای قدیمی، تایپوگرافی های قدیمی، دوربین های آنالوگ، بسته بندی های قدیمی و حتی رنگ های نوستالژیک میتوانند بخشی از همین دنیای بصری باشند. یعنی ممکن است لباس تو کاملا مدرن باشد، اما یک جز کوچک وینتیج در وسایل شخصی ات همان حال و هوا را ادامه دهد.
شاید مهم ترین چیزی که از این بحث میشود برداشت کرد این باشد که استایل وینتیج قرار نیست تو را به یک دوره خاص برگرداند. قرار است چیزی از گذشته را به زبان امروز خودت ترجمه کنی. میتوانی عاشق طرح های قدیمی باشی اما لباس مدرن بپوشی یا میتوانی یک کت قدیمی را با کتانی جدید ترکیب کنی. میتوانی از رنگ های دهه های گذشته استفاده کنی اما فرم لباس کاملا امروزی باشد.

حالا که درباره لباس، رنگ، طرح و اکسسوری حرف زدیم، چرا همین ایده را وارد وسایل روزمره نکنیم؟ یک لپتاپ، دفتر، قاب یا وسیله ساده هم میتواند با چند المان کوچک، حال و هوای Vintage و Retro پیدا کند. مخصوصا اگر به جای شلوغ کردن آن، چند تصویر و المان انتخاب کنی که واقعا با سلیقه ات جور باشند.
مثلا یک پک استیکر وینتیج با طرح های الهام گرفته از تصاویر، تبلیغات و حال و هوای گذشته میتواند دقیقا همان نقش یک اکسسوری کوچک را برای وسایل روزمره بازی کند؛ یک جزئیات کوچک، بدون اینکه لازم باشد همه چیز را تغییر بدهی.
چون در نهایت، وینتیج بودن بیشتر از اینکه یک قانون باشد، یک حس است. ✨